Sa lugar na kay lawak,
patuloy ang pag-apak.
Patutunguha'y 'di binalak,
saan man mapasalampak.
Naglalakad ng yapak,
kasuotan ay wasak.
Lumilipad syang utak,
sabayan pa ng halakhak.
Banil ay puno sa katawan,
dumi nakuha sa daanan.
Amoy tila may kasamaan,
'wag nalang pakialaman.
Kumukulo man ang tiyan,
'di inda kung walang laman.
Pagtulog ang kasagutan,
kahit sa paligid umuulan.
Kung minsan pa'y napaaway,
sa mga matang pasaway.
Kamay nila'y kumakampay,
layas, talsik pa kanilang laway.
Madalas sila'y nagtatawanan,
kapag ako'y napapadaan.
Sambit nalang'y katanungan;
sino ba nasa tamang katinuan.
Baliw aking isip't damdamin,
'yan hindi nila masalamin.
Panibagong mundo na akin,
kasayahan duo'y naangkin.